PRZEDSZKOLE – NASZE METODY PRACY IZAJECIA DODATKOWE

  1. METODY

    1. METODA DOBREGO STARTU

    Metoda Dobrego Startu została opracowana przez prof. Martę Bogdanowicz na wzór francuskiej Metody Le Bon Depart. Założeniem Metody Dobrego Starty (MDS) jest jednoczesne rozwijanie funkcji językowych, funkcji spostrzeżeniowych: wzrokowych, słuchowych, dotykowych, kinestetycznych i motorycznych oraz współdziałania miedzy tymi funkcjami.

    Cele metody:

      1. - jednoczesne usprawnianie czynności analizatorów: słuchowego, wzrokowego, kinestetyczno-ruchowego,
        - kształcenie lateralizacji,
        - kształcenie orientacji w schemacie ciała i przestrzeni,
        - koordynowanie czynności wzrokowo - słuchowo - ruchowych. 

    Efektem ćwiczeń jest usprawnianie uwagi, percepcji, pamięci, wyobraźni słuchowej i wzrokowej oraz motoryki i koordynacji wzrokowo - słuchowo - ruchowej. Dzięki temu dziecko osiąga prawidłową orientację czasowo-przestrzenną, szybciej uczy się pisać i czytać. MDS kształci też zdolność rozumienia i posługiwania się symbolami abstrakcyjnymi, a zespołowa forma zajęć ułatwia nawiązanie kontaktów społecznych i uczy współdziałania dzieci, które mają trudności w przystosowaniu społecznym lub są zaburzone emocjonalnie.

    Należy też wspomnieć o diagnostycznym aspekcie tej metody. Obserwacja trudności dziecka informuje nauczyciela o poziomie rozwoju funkcji percepcyjno-motorycznych i ewentualnych deficytach rozwojowych dziecka, rodzaju i głębokości zaburzeń.

    MDS ma wielostronne zastosowanie w pracy z dziećmi. Jest wykorzystywana w przedszkolach, szkołach, ośrodkach leczniczo - pedagogicznych, do zajęć indywidualnych i zespołowych. Można ją stosować w odniesieniu do dzieci o prawidłowym rozwoju - aktywizując ten rozwój, jak również do dzieci, których rozwój jest zaburzony - usprawniając nieprawidłowo rozwijające się funkcje.


    Zastosowanie MDS w profilaktyce i edukacji:

    W celu wspomagania rozwoju dzieci w wieku przedszkolnym od 4 roku życia.

      1. W ramach przygotowania dzieci do podjęcia nauki szkolnej.

      2. W okresie podjęcia nauki czytania i pisania, w celu wprowadzania i utrwalania liter.

      3. W celu przygotowania i nauczenia dzieci leworęcznych pisania lewą ręką.

      4. W celu usprawniania motoryki małej i dużej uczniów młodszych klas szkolnych.  

    Struktura zajęć charakteryzuje się dużą różnorodnością i wielo-zmysłowym poznawaniem kolejnego wzoru, co sprzyja dużemu skupieniu uwagi, zainteresowaniu dzieci i aktywnym uczestniczeniu w zajęciach.

    1. ELEMENTY METODY RUCHU ROZWIJAJĄCEGO W. SHERBORNE

    Metoda ta opiera się na ćwiczeniach - zabawie - relacjach z drugą osobą. Cechą charakterystyczną metody jest rozwijanie poprzez ruch: świadomości własnego ciała i usprawnienia ruchowego, świadomości przestrzeni i działania w niej oraz dzielenia przestrzeni z innymi ludźmi i nawiązywania z nimi kontaktu. Zajęcia wpływają korzystnie na rozwój emocjonalny, społeczny poznawczy i ruchowy dziecka.

    1. GLOTTODYDAKTYKa

    Glottodydaktyka to:

    przygotowanie dzieci do nauki czytania i pisania innowacyjną polską metodą prof. Bronisława Rocławskiego

    • wyjście od języka mówionego, a nie pisanego, czyli takiego z jakim styka się dziecko już od narodzin i jaki jest mu najbliższy

    • świadome wprowadzenie zabaw logopedycznych doskonalących mowę , słuch fonemowy

    i fonetyczny.

    • ćwiczenia służce wydłużaniu pamięci fonemowej potrzebnej do analizy i syntezy

    fonemowej z "przeszkodami".

    • maksymalne wydłużenie czasu na przygotowanie do czytania i pisania ( zajęcia już z

    dziećmi 3 letnimi) i skrócenie do minimum czasu opanowywania płynnego pisania i

    sprawnego czytania ze zrozumieniem

    • indywidualne podejścia do każdego dziecka i respektujące indywidualne tempo rozwoju

    • rozbudzanie poznawcze dziecka

    • radość i satysfakcja każdego dziecka po wykonaniu zadania

    • przygotowanie do nauki szkolnej w znacznie lepszym stopniu, niż metody tradycyjne

    (znacznie zmniejszająca możliwość szkolnych porażek, eliminuje porażki dzieci z powodu

    tzw. dysleksji , dysgrafii, uwrażliwia dzieci ortograficznie)

    • zajęcia przeprowadzone w atmosferze zabawy


    Glottodydaktyka jest metodą nauki czytania i pisania opracowana przez prof. Bronisława Rocławskiego. Przywiązuje ogromną wagę do sposobu uczenia techniki płynnego czytania ze zrozumieniem, a także kształtowania nawyków czytelniczych i świadomości ortograficznej.

    Prof. Rocławski jest zwolennikiem teorii mówiącej, że naukę czytania należy rozpocząć jak najwcześniej, już w momencie pojawienia się dziecka na świecie. Jej podstawą jest bowiem prawidłowa komunikacja rodziców z niemowlęciem. Należy więc jak najwcześniej ćwiczyć artykulację i trenować sprawność języka.

    Zainteresowanie literami pojawia się już w drugim roku życia. W trzecim roku życia możemy już bawić się z dzieckiem literkami. Można, a wręcz powinno się ten potencjał rozwijać, wdrażać dziecko w nowe wartości poznawcze. Współcześnie pedagodzy twierdzą, że potencjał poznawczy dzieci jest tak wielki, że mogą one nauczyć się czytać już w wieku 34 lat.

    Podstawą glottodydaktyki jest:

    • prawidłowy rozwój narządów mowy,

    • przygotowanie dzieci do syntezy i analizy fonemowej mowy (składanie i dzielenie wyrazów na głoski)  głoskowanie zgodnie z zasadami fonetyki ( jak słyszymy, nie jak piszemy) w oparciu o słownik fonetyczny j. polskiego lub słownik fonetyczny B. Rocławskiego,
    • wykorzystanie klocków LOGO do pracy z dzieckiem.

    1. METODA M.C. KEPHARTA

    System wspierania rozwoju percepcyjno-motorycznego zakłada, iż ćwiczenia praktyczne przekładają się na wszechstronny rozwój dziecka. Jest to ciekawa forma pracy z dzieckiem, gdyż skupia ćwiczenia z zakresu motoryki dużej jak np. skakanie, naśladowanie ruchów, które są atrakcyjne dla dzieci i stanowią dobry przerywnik dla zajęć na których chcemy się skupić z zakresu motoryki małej.


    1. METODA KNILLA

    To wspieranie motoryki dziecka. Częścią jednego z programów jest aktywność polegająca na otwieraniu i zaciskaniu dłoni (więc zwraca uwagę że chwytanie i wypuszczanie przedmiotów) oraz poruszaniu palcami co prowadzi do rozwoju precyzyjnej motoryki - chwytania wskazywania itp.


    1. METODA M. FROSTIG i D. HORNE'A

    Skupia się m.in. na koordynacji wzrokowo-ruchowej. Stawia na rozwój zręczności, zwinności, twórczości oraz dokładności i wytrwałości. Podstawą zajęć jest praca z kartką i ołówkiem. Dziecko wykonuje zadania z zeszytu ćwiczeń i dopiero po ich opanowaniu przechodzi na wyższy poziom - trudniejszy zeszyt ćwiczeń.



    ZAJĘCIA DODATKOWE


    1. Angielski

    Zajęcia z języka angielskiego prowadzone są z wykorzystaniem książek wydawnictwa Oxford: "Playtime Starter" oraz "Playtime A". Program oparty jest na opowiadaniu historyjek z życia przedszkolaków przedstawionych w książkach. Dzieci poznają bohaterów, którzy towarzyszą im na każdych zajęciach. Do każdej historyjki dołączone są obrazki, które ją ilustrują oraz proste ćwiczenia grafomotoryczne. Podczas każdych zajęć dzieci poznają nową, krótką, wpadającą w ucho piosenkę, uczą się śpiewać, za pomocą obrazków tłumaczone jest dzieciom jej treść. 

    Zajęcia prowadzone są głównie w języku angielskim. Dzieci osłuchują się z językiem podczas codziennie słuchanych piosenek. Przez cały tydzień kilkakrotnie w ciągu każdego dnia dzieci słuchają jednej piosenki. Piosenki zmieniają się co tydzień.

    2. Profilaktyka logopedyczna

    3. Zajęcia o charakterze terapeutycznym dla dzieci z ryzykiem dysleksji

    4. Wczesna nauka czytania metodą sylabową prof. J. Cieszyńskiej

    5. Zajęcia polisensoryczne

    6. Rytmika z elementami tańca

    Muzyka mocno wpływa na każdego człowieka, a najintensywniej na dzieci, dlatego tak ważne jest aby miały z nią kontakt od najmłodszych lat. Na zajęciach dzieci poznają różne instrumenty muzyczne i muzykę, od poważnej poprzez rozrywkową, aż do "muzyki" wydobywanej z przedmiotów codziennego użytku: kubeczki, sztućce, patyki klocki. To samodzielne próby zagrania na instrumentach muzycznych. Zajęcia pozwalają przedszkolakom doświadczyć i poznać tajniki muzycznego świata poprzez zabawę, grę na instrumentach oraz śpiewanie piosenek.

    Zajęcia z rytmiki połączone są z zajęciami tanecznymi. Taniec to nie tylko kroki w rytm muzyki. Ta wyjątkowa forma aktywności fizycznej to także relacje międzyludzkie i elementy wspierające rozwój osobisty.

    Regularne zajęcia podnoszą ogólną sprawność fizyczną, zwiększają zakres ruchu, poprawiają równowagę i koordynację, dostarczają także możliwości wyrażania emocji poprzez ruch ciała i gesty. Taniec wydobywa, poprawia i umacnia zdolność posługiwania się technikami ekspresji, nawet kiedy nie tańczymy. Dodatkowo taniec wspomaga zdolność pracy w grupie.

    7. Ceramika

    W trakcie zajęć ceramicznych dzieci samodzielnie lepią wyroby ceramiczne z gliny, poznają cały proces jej tworzenia odkrywają radość z własnoręcznie wykonanego dzieła. Ręczne tworzenie ma działanie nie tylko relaksujące ale nawet powoduje wyzwalanie się endorfin w ciele człowieka, oraz podnosi jego kreatywność. Wykonane przez dzieci prace mogą być nie tylko miłą pamiątką, ale także pomysłem na prezent dla najbliższych osób

    8. Plastyka

    Ćwiczenia plastyczne pozytywnie wpływają na prawidłowy rozwój psychofizyczny dziecka. Twórczość plastyczna sprzyja redukowaniu napięć emocjonalnych, uspokaja, daje dużo swobody, radości i satysfakcji. Zajęcia odbywają się tak, aby dzieci miały możliwość indywidualnego i swobodnego tworzenia.

    9. spektakle teatralne, koncerty - realizowane na terenie placówki



    ZAJĘCIA SPECJALISTYCZNE


    1. Terapia psychologiczno-pedagogiczna

    2. Terapia logopedyczna

    3. Fizjoterapia i gimnastyka korekcyjna

    4. Terapia integracji sensorycznej

    5. Terapia ręki

    6. Terapia ruchu rozwijającego W. Sherborne